مركب براى حمل ، هيزم براى آتش و گرما ، ماسه براى زمين و چقدر از اين نوع و شبيه آنها شمرده مىشود . آيا تا به حال ديده‌اى درون اتاقى پر از ما يحتاج و وسايل زندگى براى مردم باشد ، آيا ممكن است كه چنين گمان كنيم كه اين وسايل خود به خود به وجود آمده و ساختهء طبيعت است . » ضرورت عمل براى انسان « اى مفضّل ! فرض كن كه اشيا براى خواسته‌هاى انسان از روى تدبير خلق گرديده و دانه را براى طعام او خلق كرد و او را براى آسياب نمودن و خمير كردن و پختن آن مكلّف نمود و مو و كرك خلق كرد ، براى پوشيدن و براى دبّاغى و بافتن و دوختن مكلف گرديد و درخت خلق گرديد و مكلّف شد كه آن را حرس كند و آبيارى نمايد و از آن مواظبت و نگهدارى كند و همچنين داروها را براى او خلق كرد ، براى مداوا كردن و او را به آراستن و آميختن و ساختن آن مكلف نمود و همچنين چيزهاى ديگرى از اين قبيل . نگاه كن كه چگونه خلقت را كامل نمود و در هر شيئى از اشيا جايى براى تلاش و حركت قرار داد كه به صلاح و مصلحت اوست . اگر همهء اينها را مهيّا مىنمود ، به‌طورى كه انسان بدون زحمت به چيزى مىرسيد ، سر به طغيان و سركشى مىگذاشت ، زندگى براى او لذتى نداشت اگر نگاه كنى به عده‌اى كه به مهمانى مىروند ، از همان حين ، تمام ما يحتاج آنها از خوردنى و نوشيدنى و خدمات بدون هيچ زحماتى به آنها مىرسد و در اينجا است كه از بيكارى خسته و ملول مىشوند . اگر انسان در طول عمر خود ، براى به دست آوردن احتياجاتش ، حركت و تلاش نكند ، اين امر ، دشوارتر مىشود . پس خداوند حكيم ، رفع نيازهاى انسان را در كار و تلاش قرار داده تا بيكارى باعث رنجش و سختى او نشود و همچنين به دنبال چيزهاى بيهوده نباشد . »